Weg met vooroordelen en roddels

De serie Thirteen Reasons why is voor vele mensen een eye-opener. Of dat hoop ik toch. Want een topserie of niet, het bevat een grote kern van waarheid. Pesten, achterbaks zijn, roddels, slutshaming, we worden er steeds meer mee geconfronteerd. Ik vind het maar belachelijk en wil er dan eens mijn eigen mening over geven.

Ik denk dat iedereen er al ooit mee werd geconfronteerd: pesten of roddelen. Soms was je zelf het slachtoffer en ongetwijfeld heb je er zelf ook al (onbewust) aan gedaan. Ik geef het toe, ook ik ben hier schuldig aan. En hoe onschuldig het ook leek, ik schaam me er toch wat over. En andere momenten ben ik er zelf het slachtoffer van geworden. Pas dan weet je hoeveel pijn iets onschuldig kan doen.

Zelf ben ik nooit miss popular geweest. Ik heb altijd vrienden gehad, maar niet altijd echt goede. Ik was me er ook gewoon altijd pijnlijk bewust van dat ik niet bij de populaire bende hoorde en ik trok me daar wel iets van aan. Zeker in het middelbaar zorgde dat voor veel onzekerheid. Ondertussen heb ik geleerd dat dat eigenlijk niets uitmaakt en heb ik ook veel betere vriendinnen dan vroeger (met enkele uitzonderingen natuurlijk).

Toch valt het me nog steeds op hoe vaak er wel wordt geroddeld. Hoe vaak mensen neerkijken op anderen omdat ze de verkeerde outfit dragen, niet altijd de juiste woorden vinden of gewoon anders zijn dan anderen. Meisjes worden slet genoemd, zowel door mannen als door vrouwen, omdat ze met net iets te veel jongens hebben gekust. Terwijl jongens voor diezelfde reden net een schouderklopje krijgen. Ook de lengte van je rok of de kleur van je lippen kan je al snel een naam bezorgen. Dan vraag je je toch eens af waar we mee bezig zijn?

Samen sterk

Misschien moeten we gewoon als vrouwen onder elkaar eens wat minder hard proberen zijn? Waarom moet je neerkijken op dat ene stille meisjes? Heeft ze je dan ooit iets verkeerd gedaan? Ik dacht van niet. Samen staan we nu eenmaal sterk. We hoeven heus niet anderen slecht laten voelen om ons zelf beter te voelen. Want stiekem denk ik wel eens dat dat een grote oorzaak is… Accepteer elkaar gewoon zoals we zijn. Ik snap dat je niet met iedereen bevriend moet zijn, maar die hele kwestie van wie populair is en wie niet mag toch langzaamaan eens verleden tijd zijn, niet?

We lijken gewoon zoveel vooroordelen te hebben over elkaar. Onze maatschappij verwacht al zoveel van ons, waarom zouden we dan nog zo streng moeten zijn op elkaar. Als we nu eens gewoon allemaal wat minder streng proberen te zijn voor elkaar, maken we misschien al heel wat vooruitgang.

Ik begrijp dat pestgedrag misschien nooit helemaal zal verdwijnen, maar we kunnen maar proberen toch? Thirteen reasons why was voor mij toch een goede herinnering dat kleine onschuldige dingen toch iemand zijn leven kunnen beïnvloeden. Want ja, ik herinner zelf ook nog die ene jongen van mijn klas zijn commentaar op mijn kleine borsten, dat ene meisje dat me altijd bekeek alsof ik niet bestond en die ene ‘vriendin’ die altijd maar bleef herhalen dat ik in het tweede middelbaar ben beginnen huilen, omdat ik niet voor de klas wou rappen. Het zijn juist die kleine dingen die je tekenen voor het leven. Soms haal je daar iets positiefs uit, maar vaak is het ook een negatieve ervaring die zorgt voor veel onzekerheid. 

En ja, waarschijnlijk heb ik zelf ook al onzekerheden veroorzaakt bij andere mensen door een ‘onschuldige’ opmerking. Voortaan probeer ik toch wat meer op mijn woorden te letten en minder te beoordelen…

Hoe denken jullie over vooroordelen en pesten?

Liefs,

Emma

Geef een reactie

CommentLuv badge